Vakantiegevoel

Onze reis zit er weeral op. Ik postte de ganse week geen bericht hier – dat was niet het plan – maar ik was er echt eens helemaal uit. Mijn hoofd is leeggemaakt, mijn lichaam helemaal ontspannen, nieuwe leuke mensen leren kennen op de camping,  lange avonden gevuld met interessante gesprekken, Grote Zus en Kleine Zus die de tijd van hun leven hadden met het animatieteam en de andere kinderen, genoten van alle kleine dingen… Ja het was echt een topreis!

Ook al vind ik thuiskomen ook altijd weer fijn (vooral dan het slapen in mijn eigen zalige bed), het zet me ook weer meteen met de beide voeten op de grond. Mijn hele benedenverdieping lijkt een groot wassalon. De tekeningen die de kinderen maakten blijken gekreukt uit de bagage te komen – met de nodige tranen en boze blikken dat ik het niet goed ingepakt had. De ijskast is leeg. Brood zijn we vergeten te halen. Maar mama wat moeten wij nu eten? Binnen geeft de temperatuur 27 graden aan en ik besef meteen dat een zalige nacht in mijn eigen bed ijdele hoop blijkt. Meteen al bericht van de (h)ex met de vraag of er geskyped kan worden. Zucht. Vakantiegevoel is ter plekke weg. Gelukkig hoeven we ons nog geen zorgen te maken over het werk. Daar zien ze me pas weer volgende week.