Vakantie!!! Nee….

Jippie de vakantie is begonnen! Alle mensen zijn over het dolle heen, kindjes deden het goed op school en kunnen aan hun welverdiende vakantie beginnen. Iedereen is blij, zelfs met het druilerige weer. Maar ik baal weer…de vakantie is weer begonnen… Voor mij betekent dat een rollercoaster aan emoties: intens genieten en groot gemis. Telkens opnieuw. Emoties gaan van het ene uiterste naar het andere. Alles duurt te lang. De (h)ex heeft immers ook vakantietijd ‘verdiend’. Uiteraard ontkennen we dat niet. Maar het doet zoveel pijn om zolang gescheiden te zijn van dat wat je het liefst in deze hele wereld ziet. Alsof je een tijdelijke amputatie ondergaan hebt. Iedereen zegt dat ik nu moet genieten van de rust, mijn tijd goed moet benutten met allerlei andere dingen te doen. Goed bedoelde praatjes waar ik werkelijk niets aan heb. Tussen ‘weten’ en ‘doen’ ligt een hemelsbreed verschil. Na zoveel jaar kan ik het nog steeds niet: genieten van de tijd die de (h)ex van me inpikt. Ik haat het. Ik vind het niet eerlijk. Dit was niet het plan!

Maar ok, we zijn ook niet zo iemand die bij de pakken blijft zitten en een hele dag gaat wenen in een hoekje. We gaan wat online shoppen, kijken wat Zweedse misdaadseries die al veel te lang op de digicorder staan en zetten een pizza in de oven. En ook de (h)ex geven we weer wat meer krediet nu de bijna dagelijkse mail- en sms-irritaties herleid worden naar een minimum. En dan beginnen we aan onze aftelkalender: nog 13 dagen te gaan!