Treiterdrang

De financiële kant en de (h)ex…ik kan er een boek over schrijven. Eén van de zaken die buitengewoon stroef verlopen. Alles wat met geld gepaard gaat en ook maar enigszins een raakvlak heeft met de (h)ex, gaat per definitie verkeerd. De schoolfactuur bijvoorbeeld, daar moet ik gewoon voor bedelen. Het is te triest voor woorden. En dan nog. Dan krijg ik hoogstens een deeltje terugbetaald. Nooit datgene wat hij werkelijk dient te betalen. Naar de dokter gaan…dat stellen we gewoon uit tot we weer bij mama zijn. En als dat echt niet gaat, bellen we toch gewoon naar mama en vragen we of die ook mee naar de doktersafspraak komt (en hoe kan je dat een ziek kinderstemmetje weigeren..?). Op het moment dat de portefeuille moet bovengehaald worden, kijkt de (h)ex dan uiteraard met grote ogen naar mij, duidelijk makend dat dat de taak van de mama is. En dan heb ik het nog geeneens over de buitengewone kosten. Terwijl de kosten voor de hobby’s van Grote en Kleine Zus uitsluitend door mij betaald worden (want als ik op zijn deel moet wachten, doen ze niets), krijg ik zelfverzonnen kosten en een virtuele openstaande rekening voorgeschoteld. Dit valt gewoon niet te winnen… Zucht!

Ik weet wel waar die treiterdrang vandaag komt. Het pikt dat het kindergeld aan mij werd toegewezen door de rechtbank en dat zal hij me laten voelen ook. Keer op keer. En daarom wordt over alles moeilijk gedaan. Zelfs als er niet moeilijk over gedaan kan worden. De (h)ex vindt wel iets om gewichtig over te doen en zijn stekels voor op te zetten. Feit is dat de (h)ex, al jaren samenwonend met zijn nieuwe vlam, een netto-inkomen heeft dat net niet het dubbele is van het mijne. Maar toch. Dat maakt blijkbaar niets uit in het hoofd van de (h)ex. Hij denkt werkelijk dat ik slapend rijk wordt van die maandelijkse gift. Dat wij slechts 1 keer per jaar op reis kunnen – jeuj een weekje kamperen bij de Noorderburen – terwijl hij dit jaar al 2 keer met het vliegtuig op reis ging en nu weeral op trot is naar god weet waar is ook allemaal not the issue. Moest ik geloven dat al het gedoe opgelost zou zijn als ik hem de helft simpelweg doorstortte, ik had het al lang gedaan. Maar uit ervaring weet ik dat hij dan gewoon iets nieuws zoekt om rel over de schoppen en zijn treitergedrag weer boven te halen. Ik liet me in het verleden al vaak genoeg vangen. Sommige mensen maken gewoon graag boel denk ik.